سلام

۱.به همه اهدافمون در زندگی دست پیدا کرده بودیم جز بین المللی شدن که اون

هم به لطف یکی از دوستان عزیز و گمنام  ، حاصل شد و عکس های ما در یکی از

شبکه های خیلی اونور آبی نمایش داده شد.

ما هم که کلا کشته مرده اقدامات فرهنگی از هر نوعش هستیم و زندگیمون وقف

اعتلای فرهنگه ، ضمن تشکراز باعث و بانی این اقدام ، هرگونه شایعه در خصوص

پیوستن به شبکه مذکور و همکاری با س.ا.ل.و.م.ه در برنامه س.ا.ل.ی.ت.ا.ل.ک

را قویا تکذیب می کنیم.

۲."من خیلی خسته شدم و دیگه حوصله محلات رو ندارم.

من فقط توی خونه مامان سید ، حوصله ام سر نمیره و دلم تنگ نمیشه."

جملات فوق ، عین جملاتی بود که مانا خانوم در قالب یه درد دل خواهرانه با اینجانب

در میان گذاشت و مامانی احتمالا بصورت کاملا اتفاقی شنید.

۳." اگه یه دختری الکی گریه کنه ، خیلی کار بدیه."

"نباید بگی که من این غذا رو نمی خورم.گ

"بچه ها نباید توی خونه آشغال بریزند."

و کلی باید و نباید دیگه.

نه که فکر کنید جملات بالا از ارسطو یا افلاطونه ها.

جملات فوق از شخص شخیص بنده است که در موارد مقتضی به کار میاد و بواسطه

استفاده از اونها ، مفتخر به دریافت عنوان " تئوریسین "از سوی بابایی شدم.

فعلا هم بی خیال عبارت " دو صد گفته چون نیم کردار نیست " بشید تو رو خدا.

۴.دو بچه غول که مدام در حال خوردن و باز هم خوردن هستند.

این تصور کسیه که مکالمات ما و مامانی رو بصورت رادیویی بشنوه و تصویری از ما

نداشته باشه از بس که هر چند دقیقه یه بار از جلوی مامانی رد میشیم و میگیم :

" گشنمه ".

حالا نه اینکه فکر کنید واقعا خبری هست ها .

گفتن "گشنمه" شده عادتمون و  موارد درخواستی شامل انواع میوه جات ، شکلات

و ... میشه که یه ذره از اون مصرف میشه و بقیه اش ... .

۵.اگه من نمیرم توی اتاق خودمون واسه نگاه کردن کارتون و میگم :

" من از جای شلوغ و پلوغ  خوشم نمیاد "

دلیل نمیشه سریع به رومون بیارن که خودتون آشغال ریختین توی خونه و ... .

۶.انگار اصلا حواسشون نبود که ما روی پاشون میخوابیم هرشب و تازه وقتی ما توی پست

قبلی نوشتیم که چه خبره ، متوجه وضعیت موجود شدند.

و اینجوری شد که دقیقا از دو سه روز بعد از اون پست ، دیگه خبری از ویبره و مخلفات اون

نیست و ما با شمردن گوسفند ، به دیار خواب سرک می کشیم.

۷.به آمار زیر دقت کنید لطفا :

رسیدگی به امور غذایی ما                                      ۳۵ ٪

رسیدگی به امور بعد از غذای ما                              ۱۵٪

رسیدگی به مطالبات فرهنگی ما                             ۲۰ ٪

برقراری آشتی و بهبود روابط ما                              ۴۰ ٪

جمع آوری بقایای فعالیت ما در منزل                        ۳۰ ٪

سایر امور منزل                                                        ۳۰ ٪

درصدهای ذکر شده ، نشانگر نسبتی از انرژی و وقتیه که مامانی هر روز در خونه

صرف میکنه.

اگه جمعش هم بالاتر از ۱۰۰ درصده و از نوع درصدهای علی پروینیه ، نذارین به

حساب نی نی بودن ما و بلد نبودن حساب و کتاب که اینارو بابایی با ماشین حساب

۴۵۰۰ کاسیو حساب کرده و اصلا شباهتی به آمارهای اقتصادی نداره.

خدائیش مامانی هر روز باید کلی و کلی بیشتر از توانش ، وقت و انرژی بذاره بابت

رسیدگی به امورات ما. 

و ما با توجه به مشاهدات عینی و مستندات فوق ، اعلام می کنیم که :

"هر روز سال ، روز توست مادر

ببخش اگر تقویمها کوتاهی کرده اند در ثبت آن.

و ببخش اگر ما به تقویمهایی اعتماد کرده ایم که هیچگاه سایه مادر بالای سرشان

نبوده و لذت آسایش در آغوش مادر را مزمزه نکرده اند. "

                      روزت مبارک مامانی

۸.خاله جونیا

روزتون مبارک و شادیهاتون همیشگی. 

۹.این عکس رو خیلی دوست داریم.

این لحظه ، همون لحظه ایه که گفتیم تقویمها هیچوقت نداشتند.

 

۱۰. و عکسهای تکراری ما :